Akseki derler eteği Kelkit
Hiç usanmazdım Körpınar'a gelgit
Ben kaldım gurbet elde gardaş
Hiç olmazsa sen git!
Unutmadım babamgilin eşiğini
Az mı salladım kardeşimin beşiğini
Anamın hazırladığı yün döşeğini
Çok özledim gardaş hiç olmazsa sen git!
Az mı saya gezdik yukarı pınarın başında
Başka bir tat vardı o ekmek aşında
Düştük gurbet ele daha on üç yaşında
Tutmuyor dizlerim hiç olmazsa sen git!
Aksekim manzaran Kösedağı
Yaz kış kalkmaz dumanı karı
Bir başka olur Seyilçamın baharı
Tütüyor burnumda hiç olmazsa sen git!
Azmı atladık çecemgilin damından
Değirmene yük taşırdık
Çakırcanın yolundan
Haber beklerim her Allah'ın kulundan
Yanıyor yüreğim hiç olmazsa sen git!
Soku deresi hep salkım söğüttür
Bir yanı Ortamahalle bir yanı Düzpelit'tir
Gurbet el gardaş insanı öğütür
Benden fayda yok hiç olmazsa sen git!
Davarı çevirirdik Karabayır'ın başından
Kebap yapardık kuzu göbeğinin döşünden
İçerdik katığı bulgur pilavının peşinden
Kalmadı dermanım hiç olmazsa sen git!
Bir başka olurdu ekin tarlasında gatık çorbası
Bazı günler kurulurdu soğan ekmek sofrası
Dört gözle beklenirdi kasabanın postası
Kurban olurum gardaş hiç olmazsa sen git!
Pusatları kuşanıp giderdik düğüne
Guz tarlada silah atıp haber verirdik düğün evine
Hehöğ ateşini yakıp horon oynamanın seyrine,
Doyamadım gardaş hiç olmazsa sen git!
Akseki'nin üst başında Yukarıağıllar
Babayı tanımaz oldu artık oğullar
İşte böyle böyle insanlar birbirinden soğurlar
Vefasız olma gardaş hiç olmazsa sen git!
Şiir: Adnan GÖK
Bu haber 156 defa okunmuştur.
